Przewrót lipcowy

Dziś do bestiarium dołączył mały, dżungarski chomik,

Nie lada kłopot, bo święcie wierzy w chiński maoizm,

Co tu z nim zrobić, gdy mi pod biurkiem wmawia zwierzątkom,

Że czas się poddać nowym i ważnym ideologiom.

Małe to takie, ale zawzięte, w swoje praktyki

Chce włączyć dzika, jeża, perliczkę - co za intrygi!

Tak mi zamotać pod moim biurkiem, co teraz zrobić?

Nie lada kłopot, gdy chomik wierzy w chiński maoizm.

Dzisiaj w bestiarium trwa poruszenie, chomik ogłosił,

Że kolektywizm pora wprowadzić, kilka rokoszy

I z kłami wszystkie zwierzątka równo wystąpią zbrojnie,

Czas rewolucji, bo przecież trzeba dążyć ku wojnie.

Dziś do bestiarium dołączył mały chomik z Dżungarii,

Nie lada kłopot, bo trzeba było go czymś nakarmić,

Lecz co mu podać, gdy dobro wspólne już zjedli wszyscy

I pucz chomiczy o głodnym pysku skończył się niczym.

06.07.2013

Idee

Lis Hughesa

we wnętrzu z granitu

wyobrażam sobie

ciemne sklepienia gwiaździste

uśpionej świątyni

niespodziewanie

po posadzce przebiega

wymyślony lis Hughesa

w słabym świetle

ledwo dostrzegam jego pysk

przez kilka sekund zwrócony ku mnie

zanim go oswoję zanim on się oswoi

ślady małych łap

znikają w czerni połączonych ze sobą jam

lecz gdzieś tam przecież jest

widzę go we śnie

o żywe stworzenie wyobraźni!

jak białe serca albo czerwień kartki

pospinane w przęsła…

22.01.2013/14.04.2013

ilustracja: Justyna Neyman, strona autorki: Brulion malarski

Wiersz z wieścią gminną

Znowu śnieg tej zimy.  Most jest naszym ściegiem,

którym łączymy ze sobą wszystkie pory roku.

Kubek z herbatą nie jest niemożliwy -

wędrują po nim gołębie na szarych obłokach.



Z ruchu skrzydeł czytam - coś je gna, coś pędzi. Pędem wnika w ziemię

jesień, jej miodna suknia naszych cichych modlitw.

Ktoś zniszczył pasiekę - pędem nam do siebie

przez ten ścieg, supełek. Pędem chodzą wieści:



jesteśmy strączkowi – to znaczy jak dzieci.

Tyle jeszcze trzeba gołębi na niebie -

gdy będzie ich tysiąc, kubek się wypełni.

Będziesz rysować palcem smugę za ich lotem,



aż wyrosną ci pióra. Teraz na dzień dobry

masz most ponad zimą. A niebieski spokój

wwędruje w twoich ramion płonące pasieki

i zamieszka w obłoku – choć my przecież dzieci.







13.03.2010

 

Trzeba marzyć, prawda?