Rzeczy,

które zostały, upartość przedmiotów,

aby istnieć i mówić, zupełnie bez słowa

poruszać tematy, sprawy wagi ciężkiej.

coś odpokutować, zbiór tabel i rycin

wraz z opisem serca - rozdzielić, porozkładać,

popakować w sedna jego kartografię.

posortować? kogoś z siebie, później siebie samą

napisać od nowa. odnowę w nieodzowność

dać pod sąd wojenny, co bywa łaskawy.

rozładunek okrętu - transport na wagonach

przy ciągłym milczeniu. rzeczy, co zostają

wydzierają przestrzeń. wygrzebują nory – byle przezimować.

upartość przedmiotów, hibernacja stanu,

a do tego serce. coraz więcej serca.

jeszcze mi paruje, cieplutkie na ręce.

poskładać je? schować do środeczka?

wewnętrzne zamieszki pomiędzy żebrami.

upartość przedmiotów - zabrały mi więcej

niż pozostawiły. kurz na półkach smutku.

cień na meblach strachu. bałagan materii

śpiący swoje noce w cieplusieńkiej gawrze.

coraz więcej ścisku. rzeczy aż zanadto.

bałagan w materii serca