mogłabym modlić się do brzozy
w brzozach jest coś z madonn z boskim dziecięciem na ręku
brzozy zsyłają spokój na tych którzy je kochają
ich liście jak wota zaklęte w zieleni
brzozy łaskawe są
błogosławione pocieszycielki smutnego krajobrazu
który widać za oknem
brzozy pośredniczki
orędujące od wieków ku niebiosom
za modlitwami wiernych wznoszące gałęzie
panny chwalebne pełne łaski
po których korze wędrują pielgrzymki
w górę i w dół przesuwających się pątników mrówek
mogłabym pomodlić się za ciebie
na przykład do tej którą do niedawna widziałam przez okno
w brzozach jest coś z kobiet prerafaelitów
i choć są takie blade białe kruche
na pewno więcej rozumieją niż niejeden
będzie w stanie pojąć
brzozy nasze pocieszycielki pośredniczki
orędujące od wieków ku niebiosom
nawet gdy o to nie prosimy
brzozy nasze matki nasze siostry nasze kuzynki
szumiące cicho kołyszące do snu
wszystkich nie mogących zasnąć
umarłych i żywych
02.08.2012
 | ||||
| John William Waterhouse, Ofelia, 1889; źródło: wikipedia |
Cudna P.Jadwigo. Przyznaję, że czytałam Pani lepsze wiersze..Ten, żeby wyciągnąć plusy, jest delikatny i czuły jak Autorka. W nastroju, w klimacie podobny do Jasnorzewskiej, jakiś ślad-smutek Poswiatowskiej. Ale niestety, tyle błędów. Przegadany. Np. "na pewno rozumieją" - koniec. Kropka. Brzozy matki, kuzynki - można sobie darować. Inwersja!Wiem,że Pani potrafi inaczej. Pociągnęłam temat kobiet prerafaelitów, to cudne skojarzenie. A wszystko to z sympatii. Można usunąć. Najlepszego. EwaB.
OdpowiedzUsuńPociągnęłabym....moja wina
UsuńOstatnia strofa "dołuje" cały wiersz - tak to ja widzę. Do tego co jest wcześniej nie mam uwag, to cała Ty, to całe Twoje pisanie, delikatne, religijne i pewnie prowadzące czytającego przez obrazy, wizje.
OdpowiedzUsuńPointa z ostatniej strofy zasługuje na zdecydowanie więcej wokół siebie :)
Nie znam się , nie będę udawać krytyka literatury, ale powiem Ci tak : z Twoich wierszy bije pozytywna energia, nie ma w nich zaschizowanych fraz, a to jest najważniejsze, nie che sie uciekać tylko można spokojnie dokończyć...nie czuć fałszu.
OdpowiedzUsuńMarta